ja_mageia

Kökur og tertur geta verið svo glæsilega skreyttar að það er næstum synd að fá sér sneið. Kökulistaverkin eru oftar en ekki gerð úr marsípani, sem er sérstaklega góður efniviður vegna þess hve auðvelt er að vinna með það og móta.

Marsípan er upprunnið í Austurlöndum en barst til Evrópu með krossförunum í gegnum verslunarmiðstöðina Feneyjar og þaðan til Spánar, Portúgal og víðar. Marsípan var notað í eftirrétti yfirstéttarinnar á 14. öld og var gefið hefðarmönnum í gjafir. Eftir sem að sykur varð almennari neysluvara þá jókst marsípannotkun og byrjað var að lita það og nota til skreytinga.

Marsípan er gert úr möluðum möndlum og sykri auk vökva sem er ýmist vatn, glúkósi, sykurkrem eða eggjahvítur. Því hærra hlutfall sem er af möndlum í deiginu, því betra þykir marsípanið.  Samkvæmt lögum Evrópusambandsins þarf marsípan að innihalda að minnsta kosti 14% möndluolíu og mesta lagi 8,5% vökva til að mega kallast því nafni. Í möndlumassa þarf möndluinnihaldið að vera að minnsta kosti 45%, en munurinn á möndlumassa og marsípani er sá að marsípanið er soðið saman en möndlumassinn er hrár. Lönd sem þekkt eru fyrir „fínt" marsípan eru til að mynda Danmörk, Svíþjóð og Finnland, og hafa þau strangar reglur um hvert innihaldið skal vera. Í Þýskalandi er Lübecker Marsípan þekkt fyrir gæði og það inniheldur 66% möndlur.

Þar sem marsípanið er bæði einfalt í framleiðslu og gómsætt er það afar vinsælt til hvers konar skreytinga auk sælgætisgerðar. Marsípanið er flatt út og þannig notað til að setja á tertur og svo er það mótað í hvers konar skraut á terturnar líka.